Wirusowe zapalenie wątroby, czyli WZW, to grupa chorób zakaźnych wywoływanych przez różne wirusy, które atakują wątrobę. Najczęściej diagnozuje się WZW typu A, B i C, chociaż wśród wirusów hepatotropowych możemy jeszcze wyróżnić wirusy zapalenia wątroby typu D i E.

 

WZW typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A, nazywane inaczej chorobą brudnych rąk, jest ostrą chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa HAV (Hepatitis A Virus).

 

Do zakażenia dochodzi drogą pokarmową, fekalno-oralną, podczas:

1.          spożywania skażonej wody lub żywności,
2.          podróży do krajów o niskim standardzie sanitarnym,
3.         braku higieny rąk po skorzystaniu z toalety,
4.         bliskiego kontaktu z osobą zakażoną.

Okres wylęgania sięga od 2 do 6 tygodni i niesie za sobą objawy takie jak:

1.         osłabienie, zmęczenie,
2.          nudności i wymioty,
3.          ciemny mocz,
4.          jasny stolec,
5.          żółtaczka (oczy i skóra przybierają żółty odcień).

Należy jednak pamiętać, że u dzieci choroba często przebiega bezobjawowo.

 

W ramach profilaktyki zaleca się spożywanie bezpiecznej i czystej wody i żywności, częste mycie rąk oraz szczepienia.

 

Choroba nie przechodzi w postać przewlekłą.

 

WZW typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B, to choroba wywoływana przez wirusa HBV (Hepatitis B Virus), który atakuje komórki wątroby i może prowadzić do przewlekłego zapalenia, marskości i raka wątroby.

 

Zakażenie następuje przez kontakt z zainfekowaną krwią lub płynami ustrojowymi:

1.          zabiegi medyczne lub kosmetyczne niejałowym sprzętem,
2.       kontakt seksualny bez zabezpieczenia,
3.          tatuaże i piercing,
4.          podczas porodu z matki zakażonej HBV na dziecko.

 

Okres wylęgania może trwać nawet pół roku, a przebieg choroby może być bezobjawowy lub przewlekły, przy czym dosięga od 5 do 10% dorosłych i aż 90% noworodków.

 

W ramach profilaktyki zaleca się regularne badania krwi, prezerwatywy oraz udział w obowiązkowym szczepieniu.

 

WZW typu C

WZW typu C wywoływany przez wirusa HCV (Hepatitis C Virus), nazywany jest cichym zabójcą. W większości przypadków prowadzi do przewlekłego zapalenie wątroby.

 

Do zakażenia dochodzi najczęściej przez:

1.          krew,
2.          transfuzje krwi przed 1992 rokiem,
3.          korzystanie z niejałowego sprzętu medycznego,
4.          używanie wspólnych igieł,
5.          rzadko przez kontakty seksualne,
6.          rzadko przy porodzie z matki na dziecko.

 

W ponad 70% przypadków choroba przebiega bezobjawowo przez wiele lat. Objawy pojawiają się dopiero przy uszkodzeniu wątroby. Możliwymi powikłaniami są:

1.          przewlekłe zapalenie wątroby,
2.          marskość wątroby,
3.          rak wątroby,
4.          konieczność przeszczepu.

 

Z uwagi na brak szczepionki, profilaktyka opiera się na unikaniu kontaktu z krwią oraz korzystaniu z jałowego sprzętu. Nowoczesne leki przeciwwirusowe zapewniają skuteczność na poziomie >95%, dzięki czemu możliwe jest wyleczenie.

 

Inne wirusy, które mogą wywołać wirusowe zapalenie wątroby

Do grupy wirusów, wtórnie hepatogenowych, które jednak mogą wywołać wirusowe zapalenie wątroby można zaliczyć, m.in.: EBV, czyli wirus Epsteina-Barr i CMU, czyli cytomegalowirus.

Źródło: Wirusowe zapalenia wątroby typu A, B i C - leksykon wiedzy dla pacjentów - Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna we Wrocławiu - Portal Gov.pl